Sektor ciepłowniczy i krajowa elektroenergetyka przez dekady funkcjonowały w Polsce jako dwie mocno niezależne od siebie gałęzie gospodarki. Zmieniający się miks energetyczny oraz dynamiczny przyrost mocy w instalacjach wiatrowych i fotowoltaicznych (OZE) wymuszają jednak ścisłą współpracę obu branż. Podczas Forum Ciepłowników Polskich w Międzyzdrojach eksperci zwracali uwagę, że kluczem do stabilnej transformacji staje się tzw. łączenie sektorów (sector coupling), które pozwala wykorzystać infrastrukturę ciepłowniczą do elastycznego bilansowania krajowego systemu elektroenergetycznego.

Fundamentem proponowanego modelu jest wykorzystanie miejskich sieci i magistrali ciepłowniczych jako wielkoskalowych magazynów energii. W okresach szczytowej generacji z wiatru i słońca, gdy podaż prądu przewyższa bieżące zapotrzebowanie rynkowe, nadwyżki energii elektrycznej mogą zasilać wielkoskalowe pompy ciepła lub kotły elektrodowe. Rozwiązanie to ogranicza konieczność rynkowego wyłączania farm OZE przez operatora sieci przesyłowej, a zarazem pozwala wytwarzać i akumulować tanie ciepło. Z przedstawionych analiz wynika, że taka koordynacja pracy elektroenergetyki i ciepłownictwa może przełożyć się na obniżenie kosztów wytwarzania ciepła sięgające nawet dwudziestu trzech procent.

Aby przełożyć te założenia na praktykę rynkową, Narodowe Centrum Analiz Energetycznych przy współpracy z Polskimi Sieciami Elektroenergetycznymi (PSE) opracowuje dokument konsultacyjny stanowiący mapę drogową integracji. Poza rozwiązaniem problemów technicznych i ograniczeniem wąskich gardeł w sieciach przesyłowych oraz dystrybucyjnych, kluczowe będzie stworzenie nowych ram regulacyjnych. Dopełnienie tych formalności ma umożliwić przedsiębiorstwom ciepłowniczym bezpieczne inwestowanie w elektryfikację procesów grzewczych oraz aktywny udział w rynku usług elastyczności.

Artykuł sponsorowany